خط آزاد » » علی عرفانی

این دسته از تحسین های ِ مافیایی.

در زیر بسیاری از نوشته ها نوشته می شود: "خیلی خوب بود، بعد از مدت ها یک کار خوب خواندم"
اما این مدت براستی کدام مدت است؟ آیا این مدت همان مدتی ست که ما خود را در متن های ِ دیگر غرق کرده ایم، یا نه، مدتی ست که به واقع دور از متن ها سپری کرده ایم؟ آیا این تحسین از آن دسته از مزخرف ترین تحسین های ِ ضمیمه متن شونده نیست که خود را برای بالا بردن متن ها آماده می کند، اما در واقع، متن را از پله هایی که سعی در بالا رفتن از آن ها داشته است، پایین می آورد؟ نمی شود بگوییم که این جرم در عرصه ی متن است که به وقوع می پیوندد، یا اینکه بگوییم، در محدوده ای کاملن خارج از متن است که اتفاق می افتد، به نظرم این یک فضای بین متن و بیرون از متن است، و از قضا، فضایی ست که متن را به سلاخی مخاطب خود می کشد، در این نقطه، متن یک مهجور به تمام معناست، یک موجودی که به هیچ عنوان نمی خواهد وارد ِ این درگیری عامیانه شود، بازی که میزبان آن، قاتل همه ی قتل های زنجیره ای ست، مدت ِ سپری شونده را می گویم، این تحسین ِ کثافت، یا بهتر بگویم، این نوع تحسین ِ کثافت، چون در موضع تماشاچی ِ متن وقتی خودم را قرار می دهم، اگر متن های ِ دیگر را قاضی بگذارم، آن جایگاه متهم را تنها آن "مدت" است که پر می کند، چون فکر می کنم این "مدت"، حاشیه ای را می آفریند که به صورت ناخواسته،حتا آن عده از متن های ِ منزوی ِ محبوب را، آن عده از متن هایی که کاری به کار متن های دیگر ندارند را، همه را در یک اتاق جمع می کند، در یک مهمانی سر زده، یک مهمانی ِ اجباری، یک مهمانی ِ در اتاقی به نام ِ ذهن ِ مخاطب، بکش بکش ِ متن ها، تفاله ها و جنازه های ِ همه ی آن ها، به علاوه ی تفاله های ِ باقیمانده و جنازه های پیشین آن اتاق ِ ذهن، آن اتاق بازجویی، آن اتاق ِ مخوف، چون تنها در آن اتاق است که متن های ِ هم خویش نیز وارد نزاع ِ برتری جوینده می شوند، آیا این بدترین تحسین ممکن نیست؟ تحسینی که همه ی متن ها را به یک بازی مشابه وارد
می کند، یا اینکه داور؟ آیا داور یک لا قبا نیست؟ آیا ذهن، وقتی به دنبال یک کار می گردد، در سایه دیکتاتوری آن کار، به طور ضمنی تا آمدن پادشاه بعدی، یک متن پادشاه آن نمی شود؟ حتا اگر یک متن پادشاه ِ آن ذهن شود، باز هم نقش بردگی را بر دوش کشیده است، چون آن بازی اجباری ست، آن بازی خروس جنگی ست، آن بازی کاکل یا تاج پادشاهی ندارد، مافیاست، البته فکر می کنم، و منظورم از آن پادشاه، آن پادشاه ِ موقت، یعنی آن متنی ست که زیر آن نوشته شده است: خیلی خوب بود، بعد از مدت ها یک کار خوب خواندم، درست همان متن.

۷ خرداد ۱۳۹۷
تماس