آدم آدم است. برشت می‌‌گوید. یک آدم، هزار آدم می‌شود، تکثیر می‌شود، کپی می‌شود، ضرب می‌شود در بی‌نهایت. بی‌نهایت چیست؟ شاید توده، شاید هیچ و شاید همه‌چیز و دست‌آخر می رسد به آوار. آوار می شود بر سرمان، بر سرتان، بر سرشان. آوار آدم را می‌ترساند.

بسیاری زبان را به دو دسته تقسیم می‌کنند: زبان عملکردی که زبان روزمره است و در مقابل آن زبانی که در ادبیات به کار می‌رود و به نوعی زبان والا، ذهنی و فرازبان نامیده می‌شود. زبان عملکردی زبان شی گونه‌ای است که مستقل از استعمال‌کنندگان آن زیست می‌کند.

آن چه در پي مي آيد، بخش كوتاهي است از مقدمه اي طولاني كه رضا براهني  لازم ديده در ابتداي كتاب " ظل الله، شعر هاي زندان" بگنجاند. او در اين بخش به برگزاري نخستين كنگره ي شعر ايران در سال 1347و مواضعي كه عليه آن اتخاذ مي شود، مي پردازد. لازم به ذكر است در اين نقل قول سعي شده تا از علائم سجاوندي همان گونه كه در متن اصلي به كار گرفته شده، استفاده شود و پانوشت ها نيز به قوت خود باقي بمانند. در آينده ، در پايگاه ادبي مطرود و به طور مفصل به "ظل الله، شعر هاي زندان" خواهيم پرداخت.

علی سطوتی قلعه